Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ αφιέρωσε τη ζωή της στους αγνοουμένους, γεφυρώνοντας Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους μέσα από τη δημοσιογραφία. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 67 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω της μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη ανθρωπιάς και συμφιλίωσης.
Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ δεν υπήρξε απλώς μια δημοσιογράφος. Υπήρξε η φωνή εκατοντάδων οικογενειών που περίμεναν επί δεκαετίες να μάθουν την τύχη των αγαπημένων τους προσώπων. Μέσα από την πολύχρονη έρευνά της για τους αγνοούμενους της κυπριακής τραγωδίας, συνέβαλε καθοριστικά στον εντοπισμό ομαδικών τάφων και στην επιστροφή λειψάνων σε οικογένειες, δίνοντας τέλος σε δεκαετίες αγωνίας.
Εργάστηκε για περισσότερα από 40 χρόνια στη δημοσιογραφία, κυρίως στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα Yenidüzen, ενώ αρθρογραφούσε και στον Πολίτη, χτίζοντας γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Για το θάρρος και την προσφορά της τιμήθηκε με σημαντικές διεθνείς διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το Courage in Journalism Award και το Βραβείο Ευρωπαίου Πολίτη, ενώ το έργο της προτάθηκε ακόμη και για το Νόμπελ Ειρήνης.
Η Ουλουντάγ έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιουνίου 2026, σε ηλικία 67 ετών, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Η απώλειά της προκάλεσε συγκίνηση σε ολόκληρη την Κύπρο, καθώς θεωρήθηκε σύμβολο αλήθειας, συμφιλίωσης και ανθρωπιάς.
Η ζωή της αποτελεί υπενθύμιση ότι ο πόνος δεν έχει εθνικότητα και ότι η αλήθεια, όσο δύσκολη κι αν είναι, μπορεί να ενώσει εκεί όπου η ιστορία χώρισε. Αυτή είναι η Κύπρος που αξίζει να τιμά και να ακολουθεί το παράδειγμά της.